حتماً تا بحال انگشت يكي ازدستانتان بوسيله كارد ميوه خوري بريده ومنجر به خونريزي جزئي از ناحيه بريدگي پوستتان شده است. شايد همان روز، اين جراحت جزئي بهبود يابد و شايد چندين روز شما را آزار دهد.در بعضي از مواقع هم ،كه بريدگي هاي شديد همراه با خونريزي و درد فراوان همراه باشد، از آن به بعد هرگاه چشمانتان به هر وسيله برنده و تيزي مي افتد، ناخودآگاه ياد آن درد و عذاب ناشي از بريدگي پوستتان می افتید و آنقدرازآن وسيله ها ترس واضطراب داريد كه نميتوانيد حتي به آنها نگاه كنيد. اين مورد براي هر كدام از ما انسانها، در طول زندگيمان يكبار يا چندين بار اتفاق افتاده است و همه ي ما از وقوع اين حادثه هامي ترسيم.

    حال تصور كنيد كه هر روز در ساعت هاي خاصي و شايد هم درهر لحظه كه برايتان تصميم گيري شود، انگشت دست شما را مي برند و شما مجبوريد هر روز اين درد و خونريزي هاي روزانه را تحمل كنيد و زندگي درواقع برايتان شبيه به جهنمي تاريك و دردناك مي شود. اين حال و روز، حال و روز حيوانات آزمايشگاهي است. حيواناتي كه از لحاظ درك احساسات با من انسان و شماي اشرف مخلوقات هيچ تفاوتي ندارند.آنها نيز درد و شكنجه را به خوبي من و شما درك مي كنند و از خونريزي و دردهاي ناشي از سوختگي ، بريدگي، شكستگي هاي اعضاي بدن وحشت و هراس دارند. آنها نيز از وجود دردهاي جراحات بدن خود مانند من و شما فرياد مي زنند، جيغ مي کشند، آه و ناله مي كنند، اما به زبان خودشان.خودخواهي ما انسانها به حدي است كه براي پيشرفت علم پزشكي، توليدات دارويي ، بهداشتي، مسائل اتمي ،هسته اي، كشاورزي و هر درد بي درمان ديگري ، از خودمان مايه نمي گذاريم و با زورگويي و بي رحمي حيوانات را اسير و اجير خود مي كنيم و با وقاحت و شقاوت تمام، روي بدن معصوم اين جانداران، انواع و اقسام آزمايشهای دردناک و زجر آور و منجر به مرگ را انجام مي دهيم. بدون آنكه فرياد و جيغ هاي آنها را بشنويم، گريه ها و بي قراري هاي آنها را ببينيم. با كمال پرويي ،اين حق را به خود مي دهيم كه براي درمان بيماريهاي ناعلاج همنوعان خود، زیبا کردن خویش توسط محصولات شیمیایی آرایشی و بهداشتی و ... حيوانات را فداي خود كنيم.

افراد زیادی را می شناسم که آنقدر از سوزن سرنگ هراس دارند که حاضر نیستند برای یکبار هم که شده برای درمان یک سرماخوردگی ساده، درد جزئی سوزن سرنگ را تحمل کنند.تصور کنید که جای یکی از این حیوانات بی دفاع باشید که مجبورید هرروز بدون هیچ دفاعی از خود، انواع سوزن های دردناک و مواد شیمیایی سوزاننده را تحمل کنید.

 
فریادها و جیغ های این حیوانات را چه کسی می شنود؟

باورکنید،همین موشهایی که اینقدرازآنها می ترسید وانزجاردارید، ازکوچکترین جراحت ممکن عذاب میکشند،چرا فکرمی کنید بایداین حیوانات شکنجه و کشته شوند تا شما و فرزندانتان زندگی راحت تری داشته باشید.بهای این آسایش وآرامش شما،به قیمت ازدست دادن جان این حیوانات است.

    موشهای بیچاره را بصورت زنده با دست و پای بسته شده تشریح می کنند.

   جالب اين است كه در طول اين چند صد سال تحقيقات بشروشكنجه وكشتار بي رحمانه ميليون ها حيوان بي دفاع، هنوز كه هنوزه قادربه درمان بيشتر بيماريها نيستيم وهر روز با كشف يك دارو براي درمان يك بيماري، بيماري ديگري سراز تخم درمي آورد و با يك شبيخون، انسانها را مورد حمله قرار مي دهد. بحث آزمايش بر روي حيوانات درروزگاران قديم، در اينجا جاي بحث ندارد. سخن من بیشتر در مورد تحقیقات علمی درقرن حاضرمی باشد. دانشمندان دردوران گذشته به لحاظ کمبود امکانات و تجهیزات برای تحقیقات علمی خود، برروی حیوانات،آزمایشها وتحقیقات گسترده ای می کردند، برای آموزش دروس تشریحی به دانشجویان خود ، حیوانات را زنده زنده یا بیهوش، کالبد شکافی می کردند ، اعضای داخلی بدن آنها را به آنها نشان می دادند و عمل های جراحی مختلف روی آنها انجام می دادند.

میمون های بدبخت، تنها به لحاظ شباهت کالبد فیزیک بدنی شان به انسانها، انواع آزمایشهای هولناک و دردناک را درآزمایشگاه های خوفناک انسانها، شب و روز تحمل می کنند.نمی دانم آیا آگاه کردن مردم ازاین جریانهای هولناک، جنبه احساساتی دارد؟!!! آنقدر خودخواه شده ایم که احساسات خود را نیز مخفی می کنیم.بیشترمخاطبین بنده، من را فردی افراطی دراحساسات خطاب میکنند،خواهش میکنم برای این اعمال بی رحمانه و وحشیانه به بهانه ی پیشرفت علم، توضیحات توجیهی نیاورید.

این عکسها بصورت پنهانی توسط حامیان حیوانات از آزمایشگاه های مخوف حیوانات گرفته شده است.

واقعاً تکان دهنده و زجر آور است.

فقط یک لحظه تصور کنید جای این حیوانات درون محفظه های شیشه ای باشید، دست و پاهای شما را می بندند، درون ریه های شما مواد شیمیایی وارد می کنند و شما بناچار این مواد را بدرون بدن خود می فرستید وساعت ها به همین شکل شکنجه می شوید و در نهایت یا بتدریج با زجر فراوان می میرید و یا شما را برای آزمایش های بعدی آماده می کنند.

مانند زندانیان،روی پوست بدن این حیوانات شماره یا کدی نوشته میشود، تنها برای راحتی کارشان

بیشتر داروها و مواد بهداشتی کودکان بر روی بچه های حیوانات تست می شود. عذاب آور است. تصور کنید روی پوست بدن بچه شما مایعی بریزند که جیغ و داد او، همه جا بلند شود. نگویید اگراین مواد روی این حیوانات آزمایش نشود، با چه تضمینی آنها را مصرف می کردید. باید بجای آزمایش کردن روی این حیوانات، از فنون دیگری استفاده شود.





سلاخی کردن(ببخشید تشریح کردن) میمونها

   بنده مخالف پیشرفت های علوم پزشکی، داروسازی، شیمیایی، نظامی ، فضایی و ... نیستم. سخن من و درواقع دادخواهی من دراین قرن، از دست اندرکاران این عرصه ها این می باشد، که چرا بشر امروزی که اینقدر خود راموفق دردستیابی به ناشناخته های علوم مختلف درگذشته می داند، درتلاش برای جایگزینی فنون جدید بجای حیوانات آزمایشگاهی نیست.درحال حاضرعروسک های انسان نمایی که تمام اعضای داخلی بدن یک انسان واقعی درآنها گنجانده شده است دراختیاردانشجویان پزشکی قرار داده می شود بطوری که این دانشجویان براحتی می توانند بدون تشریح بدن یک حیوان زنده(درواقع سلاخی کردن آن)، تمام جزئیات دروس خود را یاد بگیرند. یک وقت این عروسک ها را با عروسک های زنده که دربازارهای دنیا بفروش می رسد، اشتباده نگیرید. منظور من عروسک های پلاستیکی می باشد که تمامی اعضای داخلی بدن یک انسان را دارا می باشند. عروسک های زنده درواقع ترکیبی از ژنهای خرگوش، شامپانزه و خوک می باشد که با استفاده از خواب زمستانی، در جعبه نگهداری می شوند که توسط شرکت GENPETS به کمک مهندسی ژنتیک و اصلاح و دستکاری DNA ، در 7 شخصیت مختلف در بازارها بفروش می رسد.این هم یک نوع دهن کجی بزرگ به همه حیوانات و به تمسخر گرفتن آنها از طرف جامعه انسانی می باشد.این عروسک ها در واقع حیوانات تغییریافته ای می باشند که طول عمر یکسال تا سه سال را دارند. نفس می کشند، غذای مختصری می خورند ومدفوع نیز می کنند. دردناک ترین قسمت این فاجعه ، این است که این موجود بیچاره درد را کاملاً حس می کند ولی قدرت تولید صدا را ندارد، یعنی اگر کودکان آینده، بجای بازی با عروسک های پلاستیکی این حیوانات در قالب عروسک را کتک بزنند، پرتاب کنند، گاز بگیرند وهر بلای ممکنه را برسر آنها بیاورند، این موجودات نگون بخت حتی قدرت اعتراض با صدا راهم ندارند.بنابراین منظورمن این عروسک های زنده نمی باشد .

ژن پت(عروسک های زنده)، به نظر من این یک فاجعه بزرگ قرن بیستم می باشد.قرنی که درآن بشر، هیچ ارزشی به جان دیگرموجودات نمی دهد.روزی هم می رسد که از ژن های همنوعان خود، عروسک هایی را برای بازی فرزندان خود می سازد.

در همین دانشکده دامپزشکی تهران و سایر شهرهای ایران سگها و گربه های بدون صاحب، روزانه توسط دانشجویان رشته دامپزشکی تشریح می شوند. تا چه زمانی ،حیوانات مظلوم می بایست قربانی آموزش و یادگیری انسانها شوند؟!!! علم آنقدر پیشرفت کرده است که بجای سلاخی کردن این حیوانات بیچاره، بدل آنها را ازمواد مصنوعی ساخته( منظورم مانند عروسک های زنده نمی باشد) و آنها را تشریح کنند.به امید آن روز

آیا این سگ ، آفریده شده است که اینگونه بدن او را سلاخی کنیم به بهانه ی پیشرفت علم !!! آیا راه دیگری برای تحقیقات علمی بجز سلاخی کردن این زبان بسته ها وجود ندارد؟

اين قسمت رنگي از قول دوست عزيزم ژاله مي باشد :

    جالب این است که بدانید،این بشر خودخواه و بی رحم به همنوعان خویش نیز رحم نمی کند، در کنار آزمایشگاه های حیوانی، آزمایشگاه های انسانی نیز دایرمی باشد که درآنها، انواع داروها ومواد شیمیایی را هم روی حیوانات وهم روی انسانها آزمایش می کنند. این انسانها بیشتر از کشورهای در حال توسعه و جهان سومی (درجه ای از جهان که اروپاییان از خود متشکر بر روی بقیه ملل گذاشته اند)به درون این آزمایشگاه های مخوف و مرگبار آورده می شوند ودرنهایت  بعد از مرگ های دردناک ، برای رد گم کردن و نیست شدن آنها برای همیشه ،سر از کوره های آتش و یا گورهای دسته جمعی درمی آورند. پس فکرنکنید که همنوعان دانشمند وعزیز شما، تنها به فکر راحتی همه ی قشرهای مختلف انسانها می باشند.این افراد فقط درفکر درآمدزایی وبدست آوردن سودهای کلان ازتولیدات محصولات دارویی، بهداشتی وآرایشی خود می باشند.که همه ی این محصولات بعد ازطی محنت ها و رنجهای فراوان برروی حیوانات وانسانهای آزمایشگاهی وارد بازارمی شوند وبه دست تک تک ما می رسند.

City animal pound in Belgrade.آغل حیوانات کشته شده و کوره آتش برای سوزاندن اجساد آنها
Ctsy:ALL-CREATURES.ORG

معدوم کردن اجساد حیوانات آزمایشگاهی،بعد ازگذراندن شکنجه های مختلف(تست های زجرآورو طاقت فرسا)

اینجا، آزمایشگاه انسانی درآمریکا بوده که 40 سال یعنی بین سالهای 1932 تا 1972 بر روی 399 مرد سیاه پوست آزمایش می کردند.

بیشتر مواد آرایشی از قبیل ریمل های چشمی، خط چشم، سایه چشم، رژ لب، کرم پودر و غیره را روی خرگوش های کوچولو و مظلوم آزمایش می کنند. سرهای حیوانات نگون بخت را بطوری که در تصویر مشاهده می کنید، درون محفظه های فلزی قفل می کنند که حیوان قادر به تکان خوردن نباشد. مواد آرایشی سوزاننده را درون چشم های این خرگوشها ریخته و برای تولید نهایی ، تا کور شدن چشم این حیوانات آزمایشها را ادامه می دهند.

اگر این مواد را روی چشم انسانها ، تست کنند، چشم انسانها به این شکل ملتهب و شاید کور شود.



زیبا شدن چشم های ما، به چه قیمتی، به قیمت شکنجه چشم حیوانات توسط تست کردن مواد آرایشی

بدن ظریف و نحیف خرگوشها، سریع به مواد سوزاننده و دردناک شیمیایی واکنش می دهند ، برای همین امر دانشمندان (بی رحم) برای تحقق یافتن آزمایشات خود ازاین حیوانات استفاده می کنند.اگر علم می خواهد با شکنجه وسلاخی کردن روزانه این حیوانات پیشرفت کند، پیشرفت نکند بهتراست.

   خوشبختانه گروه های حامیان و دوستداران حیوانات در سراسر دنیا بخصوص در همین کشورهای پیشرفته، با فعالیت ها و تلاش های شبانه روزی خود، مردم جهان را از وجود این آزمایشگاه های مرگبار و دهشتناک حیوانات وانسانها آگاه کردند و می کنند. برای کشف یک داروی نجات دهنده ی جان میلیون ها انسان بیمار، چند میلیون حیوان بی دفاع و زبان بسته باید قربانی این کشف شوند، آیا می دانید برای پیشرفتهای علمی بشر، حیوانات چه بهای سنگینی را ناخواسته متحمل شده اند و می شوند.

مردم کشورهای دنیا،مانند مردم کشورما نه تنها حامیان حیوانات را افرادی بیکارومرفهین بی درد بحساب نمی آوردند بلکه مشتاقانه به آنها کمک می کنند.مردم ما هم فقط بلدند که ما حامیان حیوانات را مسخره کنند ونه حمایت.

یک خبر امیدبخش و خوشحال کننده برای ما حامیان حیوانات:

کد خبر : 9719 تاريخ ارسال : 28بهمن1386  روباتها به داد حیوانات آزمایشگاهی رسیدند! دانشمندان آمریکایی با هدف کاهش استفاده از حیوانات آزمایشگاهی امکان بی سابقه آزمایش مواد شیمیایی خطرناک بر روی سلولهای پرورش یافته در آزمایشگاه را فراهم کردند. به گزارش سلامت نیوز به نقل ازمهر، دو آژانس دولتی در آمریکا هم اکنون در حال بررسی امکان استفاده از این فناوری نوین هستند. این فناوری نوین شامل استفاده از روباتهای خودکار فوق العاده سریع است که آزمایشات مختلف در آنها صورت می گیرد.هدف بلند مدت از انجام این پروژه کاهش هزینه ها، وقت و شمار حیوانات آزمایشگاهی مورد استفاده در تصویربرداری و آزمایشات مختلف عنوان شده است.بر اساس گزارش بی.بی.سی، ابداع این فناوری نوین با حمایت قابل توجه دانشمندان همراه شده است. آنها می گویند باید راههای نوینی برای اتکای کمتر بر حیوانات آزمایشگاهی پیدا کرد.این روبات قادر است تا صدها هزار آزمایش شیمیایی را در هر روز انجام داده و مواد مختلف سمی را با اثرات سمی مشخص سازد.نتایج این پروژه جدید در شماره اخیر نشریه ساینس منتشر شده و در جریان برگزاری نشست سالانه انجمن آمریکایی توسعه علوم آمریکا در بوستون نیز به بحث و تبادل نظر گذاشته شده است(این چیزی است که من و دوستداران حیوانات ،همیشه درآروزی وقوع ان می باشیم )  اخطار! بیشتر محصولات بهداشتی، آرایشی و شوینده از قبیل ،انواع شامپوها، صابون ها، خمیردندانها، لوازم آرایشی خانمها مخصوصاً ریمل چشم، رژ لب و کرم پودر ها، ابتدا بر روی پوست و چشم حیوانات بدبخت آزمایش می شوند که با این حال باز هم در مورد مصرف این مواد اخطارهایی داده   می شود.اخطار!    بزرگترین کشوری که حیوانات آزمایشگاهی را دراختیار دارد، آمریکا ،این کشورآزاد و زیبا از لحاظ طبیعت منحصر به فرد آن می باشد. کشورهای چین، ژاپن و کشورهای اروپایی نیز جنایتهایی کمتراز این کشور بزرگ در قبال حیوانات نمی کنند. وقتی می گویم جنایت، نه از روی احساساتم می باشد و نه از خشم و عصبانیتم ، تنها به این دلیل است که من بعنوان یک انسان حاضر نیستم ، برای بهبود زندگی خود، آسایش و امنیت را ازموجودات دیگر سلب کنم وآنها را فدای درمان بیماریها و محصولات مورد استفاده در زندگی ام کنم. بنده قصد هیچ گونه توهینی به جامعه محترم ،بزرگ و ارزشمند پزشکان و داروسازان و عرصه های دیگر علمی را ندارم، آنها نیز همگی خواسته و ناخواسته پا دراین عرصه ها گذاشته اند و دانسته و ندانسته از رنج و عذابی که روزانه به میلیونها حیوان وارد می کنند، خود را خدمتگذار مردم می دانند و تمام تلاش خود را برای پیشرفت علم می کنند.مطمئناً افرادی پس ازخواندن این مطلب ،بنده ی حقیر را به باد فحش ،ناسزا وانتقاد خواهند گرفت وانگ بی سوادی، بی منطقی واحساساتی را به بنده خواهند زد. هیچ اشکالی ندارد. بنده ، تنها امیدم به روزهایی است که دانشمندان برای دستیابی به کشف داروهای جدید بیماری ها، تولیدات آرایشی، بهداشتی، شیمیایی، صنعتی، نظامی و غیره از حیوانات آزمایشگاهی استفاده نخواهند کرد و وجدان و قلب آنها به این حقیقت روشن خواهد شد که برای رسیدن به یک موفقیت تاریخی، نباید بهای چنین سنگینی را دیگر موجودات متحمل شوند. همانگونه که در حال حاضر بسیاری از کشورهای اروپایی تصمیم به تولید چندین محصول دارویی بدون آزمایش بر روی حیوانات کرده اند واین نقطه عطفی درنجات میلیون ها حیوان اسیر درآزمایشگاه های مرگبار می باشد. متاسفانه در کشور گل و بلبل ما نیز ازاین حیوانات به بهانه های مختلف در عرصه های پزشکی و غیره استفاده می شود. بنده خود شاهد پخش برنامه هایی از شبکه 6 و 4 تلویزیون ایران مبنی بر تشریح حیوانات زنده توسط پزشکان ایرانی در بیمارستان های لبافی نژاد تهران، بیمارستان علوم پزشکی ایران ،مرکز تحقیقات ژنتیک ایران و چندین بیمارستان و مرکز تحقیقاتی دیگر بوده ام که براحتی پزشک استاد، قلب سگ بیچاره را از سینه بیرون آورد و جلوی دوربین نشان داد که قلب حیوان همچنان درحال تپیدن بود.این گونه تصاویرخیلی وقت است که درانظارعمومی در کشورهای دنیا نشان داده نمی شود وبا وقاحت تمام ،سلاخی کردن حیوانات را به بهانه ی دستیابی به علم نشان نمی دهند. متاسفانه در کشور ما چون قانون حمایت از حیوانات وجود ندارد، حمایتی هم از این حیوانات صورت نمی گیرد و این زبان بسته ها مظلومانه زیر تیغ جراحان ، سلاخی می شوند.  خوشبختانه دربیشترکشورهای دنیا حتی کشورهای مسلمان نشین ، هرروز به تعداد دوستداران حیوانات افزوده می گردد و اخبارو تصاویر تکان دهنده ی ظلم و ستم انسانهای خودخواه و پول پرست به حیوانات بی دفاع توسط این گروه از مردم برای همگان آشکار می شود. مردم کشورهای دنیا آنقدر به فهم و درک بالایی رسیده اند، که اعتراض گروههای حامیان حیوانات را به باد مسخره و فحاشی نمی گیرند. آنها نه تنها حامیان حیوانات را افرادی بی منطق و احساساتی و مرفین بی درد خطاب نمی کنند بلکه مشتاقانه از فعالیت های این گروه استقبال می کنند و برای حمایت از حیوانات به آنها کمک می رسانند. سگ بیچاره که توسط یکی از حامیان حیوانات از آزمایشگاه های حیوانی نجات یافته با لیس زدن صورت این خانم، ازاو نهایت قدردانی را می کند حیوانات آزمایشگاهی تنها به موشها، خرگوشها و میمونها ختم نمی شوند، حیوانات بزرگ جثه همانند گوسفندها، گاوها، خوک ها و ... نیز از ظلم و ستم انسانها در امان نیستند. از زبان حیوانات : ای انسانها ، ما حیوانات هم حق زندگی کردن مثل خود شماها را داریم، تا چه زمانی می خواهید از ما به بهانه پیشرفت علوم مختلف ، سوء استفاده کنید، آیا فکر می کنید ما درد ها و شکنجه هایی را که به ما تحمیل می کنید را احساس نمی کنیم، ما هم از خونریزی ، شکستکی و بریدگی اعضای بدنمان می ترسیم، بعد از کشتن میلیون ها حیوان در طول تحقیقات علمی خود، بهتر نیست به فکر فنون جدیدی بجای سلاخی کردن و آزمایش های دردناک بر روی ما باشید.به امید روزی که انسان، خودخواهی اش را کنار بگذارد و برای شناخت هر ناشناخته ای از دیگر موجودات زنده سوء استفاده نکند.

من نمی خواهم احساسات کسی را جریحه دار کنم، فقط خودتان قضاوت کنید ، از چشمان نگران و افسرده این میمون مظلوم و زیبا چه التماس هایی را می بینید.

 از زبان ما حیوانات:ای انسانها، باور کنید ما هم مثل خود شما، دردهای ناشی از بریدگی، شکستگی ، جراحات پوست و خونریزی ها را حس می کنیم واز بروز این حادثه ها همیشه هراس داریم، ما هم حق زندگی آرام وبدون دردسر را داریم. بخاطر راحتی حال خود و پیشرفت های علمی تان، ما را قربانی هدف هایتان نکنید، به فکر فنون جدیدی باشید که آزمایشهای علمی تان را با آنها تست کنید.